بیشتر کشته‌ها جوان بودند. نیمی از مردانی که در تصادف‌های ایران می‌میرند کمتر از ۳۴ سال دارند. هرچه مرگ زودتر باشد، بخش خاکستری کمان بلندتر است.
| گروه سنی | کشته | سال عمر از دست رفته |
|---|
پراید از ۱۳۷۲ تا ۱۳۹۹ در ایران تولید شد و بیشتر پرایدهای تولیدشده کیسهٔ هوا نداشتند. در ۱۳۹۲ سرنشینان پراید ۱۳٫۶ درصد همهٔ کشته‌های تصادف کشور بودند؛ بیش از هر خودروی دیگر. پژو ۴۰۵ با ۱٬۸۲۳ کشته در رتبهٔ دوم بود.
بیشتر این مرگ‌ها (۲٬۰۶۵ نفر، حدود ۸۴ درصد) در جاده‌های برون‌شهری رخ داد؛ جایی که سرعت بالاتر است و بدنهٔ سبک خودرو کمتر از سرنشین محافظت می‌کند.
«سال‌های از دست رفته» برای هر نفر برابر امید به زندگیِ باقی‌مانده در همان سن است: مردی که ۳۰ ساله بمیرد به‌طور میانگین حدود ۴۵ سال دیگر پیش رو داشت. این عدد از یک جدول عمر مدل‌شده (گومپرتز-میکهام) به دست آمده که امید به زندگی در بدو تولد را ۷۴ سال برای مردان و ۷۷ سال برای زنان می‌گذارد؛ نزدیک به ارقام ایران در حدود ۱۳۹۲.
توزیع سنی از چارک‌های سن کشته‌های تصادف در ایران (۲۰۰۶ تا ۲۰۲۲) ساخته شده: مردان ۲۳، ۳۴ و ۵۱ سال؛ زنان ۲۲، ۳۷ و ۵۶ سال. سهم مردان ۷۸٫۸ درصد است. این ارقام برای همهٔ کشته‌های تصادف است و فرض شده برای پراید هم صادق باشد. تاریخ مرگ‌ها یکنواخت در سال پخش شده است. گروه‌های سنی: کودک زیر ۱۸، جوان ۱۸ تا ۳۴، میان‌سال ۳۵ تا ۵۹، سالمند ۶۰ و بالاتر.