چه می‌شد اگر همهٔ مردم در مناطق شهری زندگی می‌کردند؟
سازوکار نوآوری
انطباق شبکهٔ ارائه و حمل‌ونقل خدمت با ویژگی‌های محیط شهری.
راهنمای روی کارت
کارت با پیش‌بینی زندگی ۶۰ درصد جمعیت جهان در شهرها تا سال ۲۰۳۰، پیشنهاد می‌کند خدماتی برای محیط‌های پرتراکم، ترافیک، آپارتمان‌نشینی و دسترسی فراگیر به اینترنت تصور کنید.
سه گام در جلسه
- محدودیت‌های یک محلهٔ پرتراکم، مانند ترافیک، زمان دسترسی و کمبود فضا را مشخص کنید.
- بررسی کنید کدام بخش خدمت می‌تواند کوچک‌مقیاس، محله‌ای یا با جابه‌جایی سبک ارائه شود.
- مسیر ارائه را با توجه به دسترسی افراد کم‌توان و ساکنان فاقد اینترنت بازطراحی کنید.
یک الگوی خدمت محله‌ای که از تراکم شهری بهره ببرد و گرفتار محدودیت‌های آن نشود.
نمونه‌ای که روی کارت آمده
دلیورو دوچرخه‌سواران جوان را به کار می‌گیرد تا غذا را، فارغ از ترافیک خودروها، سریع برسانند.
نمونهٔ بالینی فرضی — نقطهٔ محله‌ای جمع‌آوری نمونه با حمل کنترل‌شده
برای برخی مراجعان آزمایشگاه، رفت‌وآمد در ترافیک بخش بزرگی از زمان دریافت خدمت را می‌گیرد.
نقاط کوچک و مجاز نمونه‌گیری در محله، با زمان‌بندی مشترک و مسیر جمع‌آوری نمونه طراحی شوند. حمل سبک فقط برای نمونه‌هایی بررسی شود که شرایط بسته‌بندی، زمان و دمای حمل آن‌ها در این مسیر قابل تأمین است.
یک مسیر و یک دستهٔ مجاز نمونه انتخاب شود و کیفیت حمل پیش از گسترش ارزیابی شود.
- زمان رفت‌وآمد گزارش‌شدهٔ مراجعه‌کننده
- درصد نمونه‌های پذیرفته‌شده بدون اشکال پیش‌تحلیلی
مجوز نمونه‌گیری، زنجیرهٔ شناسایی و معیارهای آزمایشگاه بر سرعت تحویل تقدم دارند؛ همهٔ نمونه‌ها مناسب این الگو نیستند.
این کارت را کجا به کار ببریم
منبع: Brainstorm cards، نشر Board of Innovation · صفحهٔ ۱۴