روایت و ارائهٔ نوآوری
چرا این ابزار
روایتِ خوب در دل می‌نشیند و همراهی می‌آورد. آن‌که در موفقیت‌های گذشته یا کارِ امروز گیر افتاده، با یک روایتِ درست چشمش به آینده باز می‌شود.
شرطش این است که اول روایت را بسازید، بعد به شکلِ ارائه فکر کنید. ارائهٔ پرزرق‌وبرقِ بی‌روایت، چیزی را جابه‌جا نمی‌کند.
در بیمارستان، روایت باید به آنچه سازمان خوب انجام داده احترام بگذارد، بعد صادقانه بگوید چه باید تغییر کند. تحقیرِ گذشته، شنونده را می‌بندد.
پیش‌نیازها
- یک طرحِ توجیهیِ آماده که روایت بر آن سوار شود.
- شناختِ مخاطب: مدیران چه می‌خواهند و از چه می‌ترسند.
- چند عددِ واقعی برای پشتوانهٔ بخشِ «مسیرِ پیش‌رو».
اجرا
- روایت را به یک جمله برسانید ۴۵ دقیقه
اگر نمی‌توانید ایده را در یک صفحه، یک بند یا یک واژه بگویید، هنوز خودتان هم خوب نفهمیده‌اید. سادگی نشانهٔ فهم است.
- به گذشته احترام بگذارید ۳۰ دقیقه
اول خوبی‌های آنچه سازمان ساخته را به‌رسمیت بشناسید، بعد صادقانه از کاستی‌ها بگویید. بی‌این، شنونده حس می‌کند کارش را نفهمیده‌اید.
- دلیلِ تغییر را روشن بگویید ۳۰ دقیقه
بگویید چه مسئله‌ای را حل می‌کنید و چرا حالا. دلیل باید آن‌قدر قوی باشد که راحتیِ عادت را بشکند.
- مسیرِ پیش‌رو را با داده و امید نشان دهید ۴۵ دقیقه
با داده نشان دهید کار جدی و شدنی است، و با لحنی امیدوار پیش ببرید. امید مسری است و بیش از هر چیز اثر می‌گذارد.
- روایت را برای همین مخاطب بدوزید ۳۰ دقیقه
آن را به هدف‌های همین مدیران و راهبردِ سازمان گره بزنید. روایتِ عمومی به دلِ هیچ‌کس نمی‌نشیند.
- کوتاه تمرین کنید ۳۰ دقیقه
روایت را بلند و در زمانِ مشخص تمرین کنید تا روان شود. ارائهٔ تمرین‌نشده، بهترین روایت را هم خراب می‌کند.
مثال بالینی — ارائهٔ طرحِ کاهشِ بازپذیری به هیئت‌رئیسه
ارائه پر از اسلاید و عدد بود، بی‌یک خطِ داستانی
هیئت‌رئیسه رشتهٔ کار را گم کرد و تصمیم عقب افتاد.
با احترام به کارِ گذشته شروع شد، دلیلِ تغییر روشن گفته شد و مسیر با چند عدد و لحنی امیدوار آمد
هیئت‌رئیسه همراه شد چون هم منطق دید هم امید.
روایتی عمومی برای همه ساخته شد
به هدفِ این مدیران نمی‌خورد؛ تیم آن را برای نگرانیِ اصلیِ همان جلسه بازنویسی کرد.
دام‌های رایج
- مشغول‌شدن به شکلِ ارائه پیش از روایت زرق‌وبرق جای پیام را نمی‌گیرد.
- تحقیرِ گذشته شنونده را می‌بندد و مقاومت می‌سازد.
- مسیرِ بی‌داده یا بی‌امید یا باور نمی‌آورد یا انگیزه نمی‌دهد.
- روایتِ عمومی به دلِ این مخاطبِ مشخص نمی‌نشیند.
خروجی
- محصول: یک روایتِ کوتاه و تمرین‌شده با چهار عنصر، دوخته‌شده بر مخاطب.
- نشانهٔ آمادگی: بتوانید روایت را در یک جمله بگویید و بگویید برای کدام مخاطب و کدام هدف است.
- گام بعد: دیوار موانع نوآوری، تا با نگاهی دوباره به موانع، مانعِ بعدی را نشانه بگیرید.