قایق بادبانی گذشته‌نگر
چرا این ابزار
جلسهٔ بازنگری معمولاً به فهرست شکایت تبدیل می‌شود. استعارهٔ قایق بادبانی به آن ساختار می‌دهد: باد چه چیزی ما را جلو برد، لنگر چه چیزی نگه داشت، صخره چه خطری در پیش است، جزیره مقصد کجاست.
فایدهٔ استعاره این است که آدم‌ها دربارهٔ «لنگر» راحت‌تر از «مشکل» حرف می‌زنند؛ همان حرف است، ولی غیرشخصی می‌شود.
بخش «صخره» بیش از بقیه فراموش می‌شود، در حالی که در کنار جزیره تنها بخشی است که به آینده نگاه می‌کند.
پیش‌نیازها
- دوره‌ای که تمام شده باشد؛ بازنگری وسط کار معمولاً زود است.
- تسهیل‌گری که اجازه ندهد جلسه به بحث دربارهٔ افراد تبدیل شود.
اجرا
- تصویر قایق را بکشید و چهار بخش را توضیح دهید ۵ دقیقه
جزیره، باد، لنگر، صخره.
- هرکس ساکت روی برچسب می‌نویسد ۱۰ دقیقه
برای هر بخش دست‌کم یک برچسب.
- برچسب‌ها را بچسبانید و بخوانید ۱۵ دقیقه
بدون دفاع. اگر کسی توضیح خواست، کوتاه توضیح دهید.
- لنگرها را اولویت‌بندی کنید ۱۰ دقیقه
کدام بیش از همه کار را کند کرد؟
- برای دو لنگر و یک صخره اقدام تعیین کنید ۱۰ دقیقه
با نام مسئول. بازنگری بدون اقدام، درد دل است، نه بهبود.
مثال بالینی — آموزش ضمن خدمت کارکنان پرستاری
«چی خوب بود چی بد؟»
بحث به کمبود نیرو رسید و همان‌جا ماند؛ چیزی که از اختیار تیم بیرون بود.
لنگر: هماهنگی با سرپرستارها هر بار از صفر شروع می‌شد / صخره: شیفت‌های تابستان کم‌نیروتر است / باد: دسترسی مستقیم به بخش
این لنگر در اختیار خود تیم بود و در جلسهٔ قبل زیر بحث کمبود نیرو گم شده بود.
«تابستان»
تیم برنامهٔ آموزش را جلو انداخت تا پیش از کاهش نیرو تمام شود.
دام‌های رایج
- تبدیل‌شدن به فهرست شکایت اگر همهٔ لنگرها بیرون از اختیار تیم‌اند، تسهیل‌گر باید بپرسد: «در همین شرایط، چه چیزی دست خود ماست؟»
- جاانداختن صخره صخره مهم‌ترین بخش آینده‌نگر است؛ جا انداختنش یعنی دور بعد به همان صخره می‌خورید.
- بازنگری بدون اقدام بدون نام مسئول و تاریخ، هیچ چیز عوض نمی‌شود.
- دفاع وسط خواندن بازنگری جای توضیح‌دادن نیست.
خروجی
- محصول: چهار بخش پرشده، با دو اقدام برای لنگرها و یکی برای صخره، هرکدام با نام مسئول.
- نشانهٔ آمادگی: دست‌کم یک لنگر شناسایی شود که در اختیار خود تیم است.
- گام بعد: ورودی درس‌آموخته‌ها و برنامهٔ دور بعد.