نمایش موفقیت‌های نوآوری

چرا این ابزار

مدیران محافظه‌کارند چون بارِ شکست بیش از هر کس روی دوشِ خودشان می‌افتد. برای همین با استدلالِ کلی قانع نمی‌شوند؛ به مدرک نیاز دارند.

شرطش این است که نمونه‌ها عدد داشته باشند. یک موفقیتِ نوآوری با نتیجهٔ روشن ترس را کم می‌کند؛ حرفِ کلی ترس را دست‌نخورده می‌گذارد.

در بیمارستان، این یعنی نشان‌دادنِ نمونه‌های واقعی: تغییری که در همین بیمارستان جواب داد، یا مرکزی مشابه که جلو افتاد. کنارِ آن خطرِ عقب‌ماندن را هم نشان دهید تا سکون پرهزینه دیده شود.

پیش‌نیازها

• چند نمونهٔ موفقِ نوآوری، از گذشتهٔ خودِ بیمارستان یا مراکزِ مشابه.
• عددِ روشن برای هر نمونه: پیش و پس از تغییر.
• شناختِ آنچه مدیران از آن می‌ترسند.

اجرا

1. سه تا چهار نمونهٔ موفق جمع کنید ۹۰ دقیقه

   یکی از گذشتهٔ خودِ بیمارستان، یکی از مرکزی مشابه، یکی از رقیب. تنوعِ نمونه‌ها نشان می‌دهد این کار همه‌جا شدنی است.

2. برای هر نمونه عددِ پیش و پس بیاورید ۶۰ دقیقه

   کسورات، عفونت، زمانِ انتظار یا رضایت، پیش و پس از تغییر. نمونهٔ بی‌عدد خاطره است، نه مدرک.

3. خطرِ ماندن در وضعِ فعلی را نشان دهید ۴۵ دقیقه

   با یک نمونه نشان دهید مرکزی که تغییر نکرد چه از دست داد. ترس از شکست را با ترسِ بزرگ‌ترِ سکون بشکنید.

4. نمونه‌ها را در قالبِ روایت ارائه کنید ۶۰ دقیقه

   چرا، مسیر و نتیجهٔ هر نمونه را مثلِ یک ماجرا تعریف کنید. فهرستِ خشکِ آمار توجه نمی‌گیرد؛ روایتِ عددی‌دار می‌گیرد.

مثال بالینی — متقاعدکردنِ هیئت‌رئیسه برای بازطراحیِ اورژانس

دام‌های رایج

• دفاعِ کلیِ بی‌عدد ترس را کم نمی‌کند.
• نمونهٔ بی‌ربط به کارِ مدیران به وضعِ خودشان ربطش نمی‌دهند.
• نگفتنِ خطرِ سکون ماندن در وضعِ فعلی امن به‌نظر می‌رسد.
• فهرستِ خشکِ آمار توجه نمی‌گیرد و در حافظه نمی‌ماند.

خروجی

• محصول: چند نمونهٔ موفقِ عددی‌دار در قالبِ روایت، به‌همراه تصویری از خطرِ سکون.
• نشانهٔ آمادگی: برای هر نمونه بتوانید عددِ پیش و پس را بگویید.
• گام بعد: یافتنِ شرکای نوآوری، تا برای اجرا از توانِ بیرون هم کمک بگیرید.