یافتنِ شرکای نوآوری
چرا این ابزار
نوآوریِ بزرگ دیگر کارِ یک سازمان به‌تنهایی نیست. شریک به شما دسترسی می‌دهد به دانش، فناوری، بازار یا توانی که خودتان ندارید، و از بارِ «همه‌کار را خودمان کنیم» رها می‌شوید.
شرطش این است که شریک را بر پایهٔ هم‌سوییِ هدف و اعتماد انتخاب کنید، نه صرفِ در دسترس بودن. شراکتِ خوب در نهایت به اعتماد برمی‌گردد.
در بیمارستان، شریک می‌تواند دانشگاه، شرکتِ دانش‌بنیان، آزمایشگاه یا مرکزی مشابه باشد. همکاری، هم دیوان‌سالاریِ داخلی را دور می‌زند هم تنوعِ دید می‌آورد.
پیش‌نیازها
- فهرستِ روشن از آنچه برای این ایده کم دارید و باید از بیرون بیاید.
- چند شریکِ ممکن با هدف و توانِ مکمل.
- اختیارِ بستنِ توافق، دست‌کم در حدِ یک همکاریِ آزمایشی.
اجرا
- بنویسید چه چیزی را خودتان ندارید ۴۵ دقیقه
روشن کنید برای این ایده به کدام دانش، فناوری یا توان نیاز دارید که در سازمان نیست. اگر این را ندانید، شریکِ اشتباه انتخاب می‌کنید.
- شریک را بر سه محور بسنجید ۶۰ دقیقه
پختگی در نوآوری، یک روندِ کاریِ منظم، و تجربهٔ همکاری با دیگران. شریکی که این‌ها را نداشته باشد، کار را کند می‌کند.
- مسئله را با هم تعریف کنید ۱ جلسه
به‌جای بردنِ یک راه‌حلِ آماده، مسئله را مشترک تعریف کنید تا هدف واقعاً یکی شود. هدفِ ناهم‌سو، شراکت را از درون می‌پاشاند.
- ریسک و مالکیت را از پیش روشن کنید ۹۰ دقیقه
هر شریک به‌اندازهٔ سهمِ سودش ریسک بردارد و مالکیتِ نتیجه از ابتدا نوشته شود. توافقِ مبهم بر سرِ مالکیت، بعداً همکاری را نابود می‌کند.
- یک تعهدِ زمان‌دار بگیرید ۳۰ دقیقه
همکاری را به یک نتیجهٔ مشخص در یک مهلت گره بزنید. شراکتِ بی‌مهلت بی‌پایان کش می‌آید و می‌خوابد.
مثال بالینی — همکاری با یک شرکتِ دانش‌بنیان برای پایشِ بیمار
با نزدیک‌ترین شرکت، بی‌بررسیِ توان، قرارداد بستند
شرکت روندِ کاریِ منظمی نداشت و کار ماه‌ها عقب افتاد.
شریکی با تجربهٔ همکاری و هدفِ مشترک انتخاب و مسئله با هم تعریف شد
نمونهٔ اولیه در سه ماه آماده شد چون هدف واقعاً یکی بود.
مالکیتِ نتیجه از ابتدا روشن نشد
سرِ داده‌ها اختلاف پیش آمد؛ همکاری تا نوشتنِ توافقِ روشن متوقف شد.
دام‌های رایج
- انتخابِ شریک صرفاً چون در دسترس است هم‌سویی و توان جایش را نمی‌گیرد.
- بردنِ راه‌حلِ آماده به‌جای تعریفِ مشترکِ مسئله هدف‌ها ناهم‌سو می‌مانند.
- توافقِ مبهم بر ریسک و مالکیت بعداً همکاری را می‌پاشاند.
- شراکتِ بی‌مهلت بی‌پایان کش می‌آید و به نتیجه نمی‌رسد.
خروجی
- محصول: یک یا چند شریک با هدفِ مشترک، تقسیمِ روشنِ ریسک و توافقِ نوشته‌شده بر مالکیت.
- نشانهٔ آمادگی: بتوانید بگویید هر شریک چه می‌آورد، چه ریسکی برمی‌دارد و نتیجه از آنِ کیست.
- گام بعد: بیمارمحوری، تا این همکاری حولِ نیازِ واقعیِ بیمار بچرخد.