نمودار فرض‌های حیاتی
چرا این ابزار
هر راه‌حل روی ده‌ها فرض ایستاده است. غلط بودن بیشترشان فقط دردسر درست می‌کند؛ غلط بودن یکی دو تایشان کل کار را بی‌معنا می‌کند.
این ابزار همان یکی دو تا را پیدا می‌کند. منطقش ساده است: فرض‌ها را روی دو محور می‌چینید؛ چقدر به درستی‌شان مطمئنیم، و اگر غلط باشند چقدر خراب می‌شود. فرض‌هایی که در ربع «نامطمئن و پرخطر» می‌افتند، همان‌هایی‌اند که باید اول آزموده شوند.
تیم‌ها معمولاً برعکس عمل می‌کنند: چیزی را می‌آزمایند که آزمودنش راحت است. نتیجه این می‌شود که سه ماه بعد، وقتی همه‌چیز ساخته شده، معلوم می‌شود فرض اصلی غلط بوده است.
پیش‌نیازها
- یک ایدهٔ راه‌حل مشخص؛ برای ایدهٔ مبهم نمی‌شود فرض نوشت.
- آمادگی نوشتن فرض‌هایی که تیم دوست ندارد به آن‌ها فکر کند.
اجرا
- هرکس جدا ده فرض بنویسد ۲۰ دقیقه
جمله‌هایی که باید درست باشند تا این راه‌حل کار کند، در سه دسته: خواستنی‌بودن (کاربر آن را می‌خواهد)، شدنی‌بودن (می‌توانیم بسازیمش)، ماندگاری (از نظر مالی و سازمانی پایدار می‌ماند).
- تکراری‌ها را ادغام کنید ۱۵ دقیقه
معمولاً از سی فرض، حدود پانزده فرض متمایز باقی می‌ماند.
- هرکدام را روی دو محور بگذارید ۱۵ دقیقه
چقدر مطمئنیم درست است، و اگر غلط باشد چقدر آسیب می‌زند.
- ربع «نامطمئن و پرخطر» را جدا کنید ۱۰ دقیقه
این‌ها فرض‌های حیاتی‌اند؛ همان که در کارآفرینی ناب «جهش ایمانی» (leap of faith) می‌نامند: کل ایده روی آن‌ها بنا شده و هنوز هیچ شاهدی برایشان ندارید. معمولاً دو تا چهار فرض.
- برای هرکدام بنویسید چه نتیجه‌ای نظرتان را عوض می‌کند ۱۰ دقیقه
اگر جوابی نداشتید، آن فرض آزمودنی نیست و باید بازنویسی شود.
مثال بالینی — تأمین و استانداردسازی همراه بیمار
«همراهان از تلفن همراه استفاده می‌کنند.»
تقریباً مطمئنیم درست است؛ وقت را صرف آزمودنش نکنید.
«خانواده حاضر است بخشی از مراقبت را به فرد آموزش‌دیدهٔ غیرخانواده بسپارد.»
نامطمئن است و اگر غلط باشد کل خدمت بی‌معنا می‌شود. این فرض باید پیش از ساختن هر چیزی آزموده شود.
«سرپرستار اجازه می‌دهد فرد غیرکارمند در ساعت مراقبت حضور داشته باشد.»
هیچ‌کس این را ننوشته بود، چون بدیهی فرض شده بود. در جلسهٔ سوم معلوم شد بدیهی نیست.
دام‌های رایج
- نوشتن فقط فرض‌های فنی معمولاً فرض‌های رفتاری و سازمانی خطرناک‌ترند.
- آزمودن آسان‌ها اگر اول چیزی را می‌آزمایید که آزمودنش راحت است، سرتان گرم است ولی چیزی یاد نمی‌گیرید.
- فرض آزمون‌ناپذیر «این خدمت ارزشمند است» را نمی‌شود رد کرد. آن را طوری بازنویسی کنید که معلوم باشد چه نتیجه‌ای ردش می‌کند.
- یک‌بار نوشتن بعد از هر آزمون، فرض‌های تازه‌ای پیدا می‌شود؛ این نمودار را به‌روز نگه دارید.
خروجی
- محصول: نمودار دومحوری فرض‌ها، با دو تا چهار فرض حیاتی که جدا شده‌اند و شرط رد هرکدام.
- نشانهٔ آمادگی: برای هر فرض حیاتی بتوانید بگویید چه نتیجه‌ای نظرتان را عوض می‌کند.
- گام بعد: ورودی نمونهٔ اولیه برای آزمون و دروازهٔ ۱۴ در نقشهٔ Innovation A to Z.